श्रद्धाको फूल

बाँचुन्जेल त तिम्रो हुन सकिन,
मलामी त तिमी आउछ्यौ होला ।
आँखामा आँशु नभएपनि ठिकै छ ।
प्रेमको एक थुंगा फूल त चढाउछ्यौ होला ।

आखिर दोष के थियो मेरो
समयको खेल त रैछ सबै ।
चिताको खरानी उडेर छुदा तिमीलाई,
त्यतिबेला नजिक आएको सम्झीछ्यौ होला
एकोहोरो शंखको आवाज कर्कश नै सही,
तिमीले म बोलेको त सम्झन्छ्यौ होला ।

पत्रको उत्तरको अपेक्षा थिएन मलाई
तिम्रो एक नजरको भोको थिए म ।
तिम्रो कोमल हातले शोक पुस्तिका त कोर्छ्यौ होला ।
माला पहिर्‍याएको मेरो तस्बिर एक पटक त हेर्छ्यौ होला ।