क्यान जस्तो जिन्दगी

एउटा क्यान जस्तै जिन्दगी
रित्तिए पछि मिल्काईने
एक जोडी अधरहरुको र्स्पर्शमा भाग्यमानी ठान्छ आफुलाई
अतृप्त प्यास बुझेपछि मिल्कीन्छु भन्ने हेक्का छैन । 
कहिले कसको गोडामा पर्छ
कहिले कसको लात्ती सहन्छ

ठुलो कारखानाबाट प्यास बुझाउने क्षमता बोकेर आएको उ ।
सवारी, डिपार्टमेन्ट हुदै घर, होटल र रेष्टुरामा सजिएर ।
कोमल हातहरुको र्स्पर्शमा रमाएको त्यो क्षण
केबल सम्झानामा मात्र छ मिठो अतित

अस्तित्व बचाउन हरदम प्रयास गरिरहन्छ ।
सडक किनारामा मिल्काईएको क्यान
फगत मुकदर्शक बनेको छ
हजार माईल यात्रा गर्ने सवारी कुल्चीएर अघि बढ्छन ।
अस्तित्वको झिनो आश लिएर,
मिल्कीएको छ विचारा क्यान ।
घाम पानी र हावाहुरी संग पौठा जोरी गर्दै,
अस्तित्व पाउँने झिनो आशमा
कसैको ब्यग्र प्रतिक्षामा छ,

एक बिहानी उषाको लाली संगै
अस्तित्वको पर्खाईमा थियो उ,
तर अफसोच ! एक हुल मानिसहरु आए
झाडु अनी कुचोले बडारेर
सड्कबाट उठाएर फोहोरको रासमा फ्यालीदिए उसलाई
बिचरा त्यो क्यान,
थाहा छैन कुन रिसाइक्लिन कम्पनीमा पुग्ने हो अथवा
डम्पीङ्ग साइडमा सदाका लागि बिर्सजित हुने हो
बिचरा त्यो क्यान ।
                                                     वेदराज पौडेल
                                                     विराटनगर