कात्रोमा बेरिएर आफ्नै चितामा पल्टिएर आकास ताकिरहेको मान्छे ।
फगत समशानमा एक्लै छ, चिता सल्काउने चिन्तामा मौन छ उ ।
कसरी सल्किन्छ चिता ? सपनाहरु अवसान भएको बेला,
सम्बन्धका त्यान्द्राहरु चुडिएको बेला ।
थाहा छैन कस्को प्रतिक्षामा छ उ । फगत एक्लै चिता सल्किदैन ।
आफ्नै पार्थिव शरिर बोकेर, एक्लै मलामी गएको उ ।
चिता सल्काउने साइनोको खोजी गर्दैछ मनमा ।
आफ्नो भूल विना नै चुडिएका सम्बन्धहरुलाई केलाउछ ।
देवालयमा गरिएका भाकल र बाचाहरु विचको सत्यता जोख्छ ।
अंगालेर पीठमा छुरा घोप्नेहरु, फाईदाको पसल थापेर सम्बन्ध जोड्नेहरु ।
अनि पाईला सारेपछि अखेटा विर्षनेहरुको विचमा केबल एक्लै छ उ ।
समशानमा चिता सल्काउनेको खोजीमा कात्रो भित्र नै बर्रबराउछ उ ।
फगत एक्लै एक्लै अनि एक्लै ................
No comments:
Post a Comment