-वेदराज पौडेल
'विवेक तिमीले किन्दिन्छु भनेको ब्ल्याकवेरी मोवाइल खै त, दुइ महिना
भइसक्यो किन नकिनीदेको ?' प्रर्दशनी मार्गको पेटीमा हिड्दै गर्दा सुनिले
सोधेकी थिइ विवेकलाई । सोलीबाट झिकेको बदाम फुटाउदै केही क्षण मौन भएर
बोल्यो विवेक'पख न केही दिन मैले विदेशबाट आउने साथीलाई मगाएको छु । उ आउन
ढिला भएर मात्र हो ।' ओठ लेप्राउदै बदामका खोस्टा सडक तिर मिल्काउदै सुनी
बोली'तिमीले कहिले पनि मलाई भनेको बेलामा केही गरिदिएका छैन ।' 'प्रमिस यो
पटक त्यस्तो हुन्न' निरिह देखिएको विवेकले घाँटी छोएर कसम खायो । राजधानीको
केही दिनको बसाइ पछि उ आफ्नो गाउ फिर्यो । केही दिन पछि सुनिलाई विवेकले
फोन गर्यो फोन उठेन । पटक पटक फोन र सयौं म्यासेज गर्र्यो तर पनि कुनैको
उत्तर आएन । आजीत भएको विवेकले ल्याण्ड लाईनबाट फोन गर्यो सुनिलाई तर
सुनिको साटो अर्कै पुरुष आवाज बाल्यो तर सुनि बोलीन । लामो समयको प्रेमका
विचमा एकाएक आएको परिवर्तनलाई आत्मसात गर्न सकेन विवेकले । उस्को
अधैर्यताले सीमा नाध्यो । उस्ले एक दिन फेरि फोन गर्र्यो । फोन उठ्यो ।
सुनि तिमी किन बद्लिएकी, तिमीले मेरो फोन
किन नउठाको - एसएमएसको पनि कुनै जवाफ आएन- विवेकको उकुसमुकुसतालाई सुनिले
शान्त पार्न कोसिस गरि तर विवेकले सन्तोष गर्ने ठाउँ नै पाएन । सुनिले
भनि'म एउटा जटिल अवस्थामा छु मलाई फोन नगर्नु ।' फोन काटियो । जटिल
अवस्थामा हुदा पनि मलाई सुनिले कस्तो जटिलता हो किन भन्न चाहिन । प्रश्नै
प्रश्न भित्र रुमल्ली रह्यो विवेक । केएफसीमा पिज्जाको टुक्रो मुखमा हाल्दै
सुनि बोली-'सरी राकेश, अँ..साची हाम्रो पोखराको डेटिङको फोटो हेर त यो
मोबाइलमा..'ब्ल्याकबेरी मोवाइलको ग्यालेरीमा राकेशलाई फोटो देखाउन थालि
सुनि । राकेशले सुनिलाई भन्दै थियो'सुनि यो ब्ल्याकबेरीको लेटेस भर्सन हो
।' तिमीले यसमा कुनै नम्बरलाई नआउने बनाउन सक्छ्यौं । अथार्त तिमीले
नचाहेको मान्छेको इनकमिङ ब्लक गर्न सकिन्छ यसमा । सुनिले विस्तारै एउटा
नम्बर ब्लक गरि । यता विवेकलाई असह्य भयो । उस्ले फेरि फोन गर्यो सुनिलाई ।
उता आवाज आयो 'तपाई यो नम्बरमा सर्म्पर्क गर्न सक्नु हुन्न ।'
२०६९/११/२६
विराटनगर
